ခေတ်ကို ငါဆဲတယ်

လွမ်းရတာ
ကျည်ကွယ်မျက်ကွယ် မဟုတ်ဘူး။
ချစ်တယ်ဆိုတော့
သူ့အလိုလို မိုင်းကထကွဲပြန်တယ်။
ပျော်ရဲ့လားဆိုတော့
သေရင်တောင်
သရဏဂုံမတင်ဝံ့...။
မျက်စေ့ရှေ့မှာတင်
မျက်စေ့ရှေ့မှာ လူမျိုးလည်း သုဉ်းနေပြီ။
သတ်ရဲပါတယ်။
သေနတ်က ရှိဦးမှ...။
သေနတ်ရှိတော့လည်း
ကျည်ဆန်ဆိုတာ
လှိုင်သာယာမီးခွက်စျေးထဲ
မုန်လာထုပ်လို
လက်တွန်းလှည်းနဲ့
ပြေးဝယ်ရတာမဟုတ်ဘူး။
နာပါတယ်...
ရင်ထဲကသယံဇာတဟာ
ကျည်မထွက်တော့
မီးကူးမယ့်အိပ်မက်ကို
စိတ်နဲ့သာ လိုက်သတ်နေရတယ်။
တစ်ခါတလေ...
သွေးနဲ့ရေးတာဟာ
ငါလိုးမလောကကြီး။
ခင်ဗျားတို့ကသာ
စိတ်ကူးထဲ လွတ်မြောက်နယ်မြေရောက်နေတာ။

- နှင်းရိပ်နွေ
တူမီးတော်လှန်ရေးစာစဥ််အမှတ် ( ၆၂ ) တွင် ဖော်ပြသည်။